Schending van het beroepsgeheim
Ben je slachtoffer van schending van het beroepsgeheim? Dan kan je aangifte doen bij de politie. Maak hiervoor een afspraak in een politiekantoor. Zo verlies je geen tijd in de wachtruimte aan het loket.
Voor sommige beroepen, zoals dokters, apothekers, maatschappelijk werkers of politieagenten, geldt het beroepsgeheim. Dat betekent dat zij niets mogen bekendmaken van wat er tijdens het uitvoeren van hun functie aan hen werd verteld. Het gaat om:
- Alles wat nadrukkelijk of stilzwijgend aan deze vertrouwenspersonen werd toevertrouwd.
- Alle informatie die door hen gezien of gehoord wordt.
- Informatie over derden.
- Fabrieksgeheimen, zoals de formule van een geneesmiddel.
Informatie waarbij alle concrete namen en details zijn weggelaten, behoort niet tot het beroepsgeheim.
Opzettelijk
Je schendt het beroepsgeheim wanneer je opzettelijk geheimen bekendmaakt, ook wanneer je niet de bedoeling heeft om iemand schade of nadeel te berokkenen. Hoe je een geheim kenbaar maakt, is van geen belang.
Er zijn een aantal situaties waarin je een geheim toch mag prijsgeven, namelijk wanneer de wet je verplicht of het toelaat, zoals bijvoorbeeld in volgende gevallen:
- Voor een rechtbank of een parlementaire onderzoekscommissie, als het onderzoek dat vereist.
- Aan het parket, wanneer het gaat om bepaalde misdrijven tegen minderjarigen of kwetsbare personen en er een ernstig gevaar dreigt.
- Als de persoon akkoord gaat.
- Als er sprake is van een noodtoestand.