Achter het scherm van Kevin L., opgepakt voor investeringsfraude
Bij investeringsfraude verleiden oplichters hun slachtoffers om geld te investeren. Dat doen ze vaak via professioneel ogende advertenties en valse succesverhalen. In werkelijkheid wordt dat geld nooit echt belegd, maar belandt het rechtstreeks op de rekening van de oplichters.
In tijden van financiële crisis is het niet zo moeilijk om de aandacht te trekken. De formule die we verkochten, was poepsimpel: weinig moeite, kleine investering, grote winst. Over die eerste twee waren we nog min of meer eerlijk. Maar die grote winst? Die was er wel degelijk. Alleen niet voor het slachtoffer dat dacht te investeren.
“Wie klikte, kreeg de privilege om deel uit te maken van een privé groep van experts.”
Wij deden ons voor als een zelfverzekerd, opkomend financebedrijf dat het systeem had gekraakt. Via professionele advertenties op sociale media lokten we mensen met zogezegde kansen in beursinvesteringen of cryptomunten. Grafieken, succesverhalen, beloftes van snelle winst ... Alles moest uitstralen dat dit een unieke kans was. Wie klikte, kwam vaak bij mij terecht. Ik hield het gesprek bewust kort. Al snel gaf ik hen het gevoel dat ze iets exclusiefs aangeboden kregen: toegang tot een besloten WhatsApp- of Telegramgroep, waar zogezegd de beste tips en strategieën werden gedeeld.
“Van 300 euro naar 3000 euro op een paar weken.”
Die groep bestond zogezegd uit experts en andere investeerders, maar in werkelijkheid waren dat bijna allemaal fake profielen. De hele dag door verschenen er succesverhalen. Kleine bedragen die op korte tijd verdubbelden of verdrievoudigden. 300 euro werd plots 3 000 euro. Dat deed iets met mensen. Niet meteen, maar geleidelijk. Ze kregen het gevoel dat ze misschien een kans lieten liggen en stapten mee in met kleine bedragen. 50 euro, soms 100. En we hadden ze exact waar we ze wilden. Toen daar na een paar dagen zogezegd winst op kwam, kantelde het verder. De twijfel begon te zakken. Hoop en hebzucht namen stilaan over. Vanaf dan werd het makkelijker om grotere bedragen te vragen. Nog een storting, nog een kans, nog een stap extra richting meer rendement.
“We hadden dashboards en een klantenportaal.”
Dat rendement zouden ze nooit echt zien. Enfin, ze dachten van wel, want op onze website hadden we een dashboard gebouwd, compleet met klantenportaal. Dat zag er overtuigend uit. Professioneel, overzichtelijk, geloofwaardig. Maar het diende maar één doel: slachtoffers stap voor stap meer geld laten investeren. En zodra dat geld binnen was, waren wij weg. Geen bericht meer, de website offline, spoorloos verdwenen. Tegen dan hadden ze vaak al duizenden euro’s gestort. En die winst die ze zogezegd eerder hadden gemaakt? Die hadden ze intussen gewoon opnieuw bij ons geïnvesteerd. Dus verliezen deden wij nooit.
“Belofte maakt schuld.”
Als ik erop terugblik, zat ons systeem goed in elkaar. We beloofden veel, maar die belofte leidde heel snel naar schulden. Niet voor ons, wel voor onze slachtoffers. Zodra we iemand zover kregen om een eerste, kleine investering te doen, liep ons plan zelden nog mis. Daarna volgden grotere bedragen, en voor veel mensen eindigde dat in financiële problemen waar ze niet zomaar uit raakten. Nu ik zelf niet meer in de bende zit, wil ik gerust een sterke tip meegeven. Zoek de naam van je zogenaamde investeerder online op en controleer of het bedrijf echt bestaat. Wij werkten uiteraard zonder geldig btw- of KBO-nummer, en dat kan je vandaag op genoeg gratis websites gewoon nagaan.